Rechtop in de wind

Werk voor Rob

Ik denk hier vaak aan Rob, je weet wel, die hele blije meneer van de smaakpolitie. Rare naam eigenlijk voor dit programma want hij checkt nooit de smaak van het eten, daar komt hij nooit aan toe. Hij test op vies. Ik vind dit dus een heerlijk gruwelprogramma en moet er altijd hartelijk om lachen en dat komt ook door de enthousiaste positieve uitstraling van Rob. Dat lijkt me ook de beste manier om viezigheid te benaderen. Ik zou Rob hier graag willen hebben en gisteren dacht ik weer aan hem. Ik verbaas me over de hygiene in de tientallen shoarma/snackbar-achtige winkeltjes hier in de stad. Het is een vieze bende. En daar doorheen scharrelt het personeel op teenslippers en in vieze kleren. Ik heb gisteren een broodje pittige kip gehaald en een meeneemsalade bij eentje bij mij in de buurt en die doen hun best. En ik voel me goed vandaag. Maar er is veel behoefte aan Rob.

Zomaar een weekend

Zaterdagochtend om 9 uur wakker gebeld, men ging de stemmen tellen van de Iraakse verkiezingen hier in de stad en of ik nog wilde komen kijken. Leuke mensen ontmoet op etentje donderdagavond en veel geleerd en gehoord over deze regio. Ik weet niks, daar komt het eigenlijk kort gezegd op neer. Ik begrijp werkelijk de hele opwinding rondom de film Precious niet. Ik ben achtervolgd door een hele enge taxi chauffeur midden in de nacht. Nog 3 nachtjes slapen en dan komt de amant. Vanochtend heeft Celeste voor me gezongen al vroeg ze zich wel af waar de taart bleef. Wilders onwel maar Balkenende nog steeds te paard. Schrijver van het lied waarop Het dorp van Sonneveld is geïnspireerd overleden.

I do not speak Arabic

Mijn Arabisch is non-existent maar wonderbaarlijk genoeg leidt dat tot veel minder frustraties en misverstanden als destijds toen ik geen Turks sprak. Niemand gaat harder praten of schreeuwen omdat ze denken dat je dan ineens wel Arabisch verstaat en veel meer mensen in Syrië spreken genoeg woorden engels om er samen wel uit te komen. Dus ik hoop dat het vanavond ook goed gaat als ik ga uitleggen waar ik zijn moet. Ga bij leuke mensen eten thuis die ik heb ontmoet vandeweek bij de door ons aangeboden receptie voor het documentaire festival. De lokatie was geweldig, de receptie was op de binnenplaats van een mooi oud huis in het Joodse kwartier van de oude stad. De sfeer was goed en de muziek ook, de catering was pas op de dag zelf geregeld (dat soort dingen kunnen nog in dit land) en mevrouw de directeur van Nederlands grootste documentaire festival gaf aan dat dit het leukste feestje van de week was!

Opzichtige sluikreclame

Afgelopen week ging hier in premiere de Nederlandse documentaire Shout. In Shout volgen we de goede vrienden Ezat en Bayan. De Syrische jongens zijn geboren op de door Israel bezette Golanhoogten. Nu ze achttien zijn grijpen ze hun kans om naar de Syrische hoofdstad Damascus te vertrekken. Eindelijk zullen hun dromen uitkomen. Maar ook in Damascus blijkt het leven niet perfect. Kiezen zij voor hun gedroomde toekomst of de geborgenheid van hun familie en vrienden? Het is een geweldige documentaire (echt waar) en jullie kunnen hem ook gaan zien op het Movies that Matter Festival op zondag 28 maart om 17:00 in Theater aan het Spui 1, Den Haag en/of op woensdag 31 maart om 21:30 in Filmhuis Den Haag zaal 4.

Verkiezingsdag

Eindelijk sinds dagen lukt het me weer om door te komen op mijn blog. Dus nu kan ik weer een stukje typen. Vandaag een bijzondere ervaring gehad. Ik was waarnemer voor de Iraakse verkiezingen in Syrië en heb 4 stemlokalen bezocht in Damascus. Irakezen kunnen vandaag in 16 landen in de wereld stemmen en Syrië kent een hele grote groep Irakezen. Ik maak me wel zorgen over de berichten die binnenkomen over de verkiezingen in Irak zelf.

Stem op PVDDOWTIDH!

Ik kende hem niet maar hij is heel grappig: Partij Van Dat De Ooievaars Weer Terugkomen In De Haag! Nou ja, als je maar stemt en in ieder geval als je in Den Haag woont. En van mij hoef je er geen hoofddoek bij te dragen alhoewel dat wel een ludiek initiatief is. Maar zonde van een goeie haardag.