Koffietijd

In de lobby van mijn appartementencomplex zit in het weekend een jongedame koffie te brouwen op een kolenvuurtje in een mooie jurk en met antiek servies. Nu was ik al uren wakker en had al tweemaal in de stad koffie gedronken maar een kopje Ethiopische koffie extra lukte best. Ik ben geinstalleerd maar de kamer is niet zo groot als de foto's op de website deden vermoeden. Geen bank en geen bad voor mij. Wel een open keuken met oranje lederen zitje, een groot bed in het midden van de kamer en uitzicht op een braakliggend terrein met daarachter de skyline en de groene heuvels rondom Addis. De supermarkt naast ons verkoopt goede wijn en flesjes Heineken en taxi's zijn uitermate betrouwbaar blijkt zojuist. Na uren door de stad te hebben gesjouwd was ik warm met moeie voeten dus nam een 'blue donkey' de lokale taxi's. Hele oude blauw/wit geschilderde lada's. Het rijdt en ik betaalde uiteraard te veel maar het was een grappig mannetje en die heeft nu ook een goeie dag.

En route

Van vliegen word je raar. Alles moet anders dacht ik zojuist op mijn eerste vliegstuk. Ik ga wat anders doen, ik vermoord allereerst mijn buurman met zijn irritante ophaalneus, dan ga ik aan het toneel en schrijf eindelijk een boek, ga vervolgens in een leuk buitenland wonen en ga werken bij het circus. Alleen de amant die hou ik, want de beschreven mannenjacht van vrouwen boven de 40 lijkt me nogal vermoeiend. Lees in godsnaam niet het OPZIJ zomernummer en route tijdens turbulentie want je komt alleen maar op rare ideeën.

Zomer 2010

Ken uw buren

Op het Prins Hendrik Plein vlak bij mij in de buurt was ik gisteren op het Zeeheldenfestival, al 30 jaar een begrip. Voor mij een zeer interessante kennismaking met mijn Haagse buren. Zelden zo'n interessante mix van mensen bij elkaar gezien; stoned, verwassen, ongewassen, in diverse stadia van dronkenschap, rood verbrand, veel vrouwen zonder BH en met semi Afrikaanse gewaden en klitten in 't haar, exorbitant gekleed, schaars gekleed, echt Haags, mooi exotisch en subtropisch. En dat allemaal dansend op de muziek van een vrolijke en aanstekelijke skaband. Ik heb die mensen werkelijk nog nooit eerder gezien in mijn buurtje maar ik ga ze zeker vaker opzoeken voor de goede gesprekken. 'Ik vind jou wel leuk', zei een vrouw met een borreltje teveel op terwijl ze mijn hand vastpakte. 'Ik heb met hem geslapen', zei ze, wijzend naar een man. 'Maar niet met hem ge*****, misschien wil jij hem nu?'.

100 en nog wat

Ik denk dat ik heel erg oud word (een voormalige collega schrok enorm toen ik dit eens hardop zei, dat kon je niet zeggen, dat was de goden verzoeken, maar dat is het toch pas als je zegt dat je denkt dat je jong gaat sterven?). Dat oud worden is niet persé een prettig vooruitzicht want heel oud worden is vooral ook heel lang erg alleen zijn omdat iedereen om je heen bij bosjes neervalt vanaf een bepaald moment. Het is dus ook nogal een schrikbeeld, zo helemaal eenzaam achter de geraniums. Totdat ik gisteren een herhaling hoorde van een interview op radio 1 met Jos Wijnant, de oudste man van Nederland, die er nu dus niet meer is. Laconiek en rustig en daardoor (onbedoeld) erg grappig en uiteraard mét iedere dag een borrel en een glas wijn bij het eten. Ja en natuurlijk was hij eenzaam af en toe en de 40 jaren met zijn vrouw waren de mooiste tijd geweest, maar het was nu ook allemaal wel goed. Schitterend interview.

Hoe dat dan werkt?

Dat weet ik eigenlijk niet zo precies maar het kan heel goed te maken hebben met 7 weken totale geestelijke en lichamelijke ontspanning. Mijn hoofd is geheel leeg en ook de huidige formatiestress heeft er geen vat op. En dan komen dus de voorspellende gaven. Het is bijzonder hoor, denken aan je schoonmaakdame en of ze nu al bevallen is en 10 minuten later een bericht krijgen van haar met de goede afloop. En dan later op de dag vriend L. die smst voor Parade date terwijl je je net had voorgenomen hem vanavond even te bellen met hetzelfde voorstel. Ja, ik weet niet of jullie het ook in je hebben. Maar mijn bijnaam is dan ook Bep Ogilvie, de zus van (aldus amant).

Lichtpuntjes II

Vanochtend al twee hele kleine Indische vrouwtjes gezien die volledig in het oranje waren gekleed. Tussen de buien door is het droog (Dit zou een opmerking kunnen zijn van voetbalcommentator Frank Snoeks). Vandaag een koninklijk huwelijk én het komt op TV én Amalia moet iets doen met bloemen. De amant is onderweg naar mij. De columns van Sylvia Witteman zijn echt goed. Een artikel over biodanza in de krant en hoop op paars plus. En ik heb ook nog eens heerlijk geslapen en al 2 oranje donuts op.