Eten

In de krant staan hier grote advertenties als er nieuwe produkten binnen zijn gekomen bij de supermarkt. Nederlandse melkprodukten bijvoorbeeld, of zakjes van Knorr. Dat is nogal bijzonder en je kan er vergif op innemen dat het dan de volgende dag erg druk is bij de betreffende supermarkt. Met rijke mensen welteverstaan. Alles komt hier via de haven van Djibouti binnen. Het hoogtepunt van een bezoek aan Nederland van mijn collega's schijnt een bezoek aan de AH te zijn en daar kan ik me iets bij voorstellen. Toch is alles er wel min of meer maar met minder keus en duur want geïmporteerd. De restaurants waar ik ben geweest zijn prima. Gisteren at ik een pizza bij restaurant Tivoli bij mij in de buurt. Die was natuurlijk veel te groot dus de helft kreeg ik mee naar huis. Op dit stukje wandelen kom ik altijd mensen tegen die vragen om eten en de pizza was nog warm, maar net vandaag waren de mensen met honger ergens anders. Dus nu heb ik een halve pizza van een dag oud en woon ik in een land waar je het niet in je hoofd haalt eten weg te gooien. Vanavond dus oude opgewarmde pizza. Met tonijn.

Luxepaardjes

Afgelopen weekend heerlijk buiten Addis geweest in een luxe spa resort zo'n twee uurtjes buiten de stad. Lekker warm, uitzicht op een klein meertje, een ijskoud zwembadje, een warme sauna, een heerlijke massage, lekker eten en goede wijn (én wijnpolitie voor de zelf meegenomen fles), een terras met open haarden en banken van koeienhuid, een manicure en pedicure, een leuk hutje met rieten dak weelderig begroeid met bougainvillea en gezellig gezelschap. Ik kan er wel aan wennen. Ik weet nu ook hoe de rijke Ethiopiërs, ja die zijn er ook, recreëren en die gaan niet naar een eco lodge met koud water.

Polderrelatie

Het minst leuke van het hebben van een relatie is dat er soms overleg dient plaats te vinden. Dat de amant daar precies hetzelfde over denkt, werd vandeweek heerlijk duidelijk bij ons telefonisch spoedoverleg over te boeken vakantietickets, een noodzakelijk gesprek wegens belabberde skype verbindingen. Hij grinnikte er gelukkig wel bij. Dat je even bespreekt of je vanavond bij de Thai gaat eten of bij de Japanner, een terugkerend gespreksonderwerp in onze relatie, voelt niet als overleg. Het begin van het einde komt vaak pas wanneer je samen naar de Gamma gaat of de Ikea. Zolang je daar geen spullen hoeft aan te schaffen voor een gemeenschappelijke woning valt het ook nog wel mee, wie betaalt die bepaalt. En dat is één van de verklaringen die ik geef als mensen vragen waarom ik niet samenwoon. Dat je dan moet overleggen. Heel vaak. Over stomme dingen. Ik heb meer verklaringen voor mijn wens om niet samen te leven hoor, maar ik gebruik ze afwisselend al naar gelang mijn stemming, het gezelschap en de mate waarin ik hen wil shockeren.

Weekend in Addis

En ik weet natuurlijk wel dat het regenseizoen van levensbelang is voor de mensen hier maar in Addis zelf groeien geen gewassen dus waarom dan toch iedere dag die onweer en regen? Maar beide weekenddagen begonnen veelbelovend met een stralend zonnetje. Zaterdag naar Piazza geweest, een wijk naar mijn hart met een hele straat vol juweliers. De goud en zilverprijs is hier niet persé erg laag maar ik heb toch wel erg begerenswaardige sieraden gezien. Ik heb ook gezien waar de Ethiopische mannen rauw vlees eten, een delicatesse en een echt stoer mannen groepsgebeuren schijnt. Toch zijn ze naast stoer ook nog ge-emancipeerd bleek gisteren bij de Kaldi's (de Ethiopische variant van Starbucks). Terwijl ik heerlijk aan mijn ontbijt van machiatto en een gebakken eitje zat, werd de hele zaak bevolkt door vaders die met hun peuterkinderen een gebakje kwamen eten. Het was heel leuk om te zien. Ik vermoed dat ze door moeders even een uurtje de deur uit waren geschopt. Het is universeel.

Ik vind eng eigenlijk alleen maar leuk als jij er bij bent

Gisteren een topavond gehad in een hippe jazzclub alhier genaamd Alizé. Het optreden was van de band Addis Acoustic Project. Deze groep muzikanten speelt moderne versies van Ethiopische jazznummers uit de jaren '50 en '60 en het was geweldig. Vooral de oude man op de electrische mandoline en de klarinettist. Luister hier voor fragmentjes. En voor wat betreft de titel van deze blog? Dat was een heel leuk email antwoord van de amant.

Ecolodge

Ik was even vergeten dat 'eco' betekent een koude douche 's morgens vroeg als de zon niet voldoende heeft geschenen op de zonnepanelen, maar de beestjes maakten veel goed. Heerlijk weekend gehad in Bishangari lodge aan Lake Langano, zo'n 4 uur rijden van Addis. Columbusaapjes in de bomen en bavianen aan het ontbijt. Heel veel mooie vogeltjes en wrattenzwijnen in het gras. Ik had een erg leuk hutje met kaarslicht. En het eten in het openlucht restaurant was geweldig. Echt weer een Afrika tripje met uren in de auto langs schitterende landschappen, rare bomen, ezels en geitjes en meehollende kindertjes op de weg. Bij terugkomst in mijn appartementencomplex ge-upgrade naar een appartement met warm bad. Dus de 'eco' was weer snel vergeten.

Kremt

Ik heb vandeweek al tweemaal Libanees gegeten maar de tweede keer was niet helemaal voorzien. Gisteren was dit het dichtsbijzijnde restaurant waar we na onze drie uur durende wildwateravonturen nog terecht konden. Het is hier regentijd, of Kremt. Binnen een half uur nadat het noodweer losbarstte, waren alle straten veranderd in kolkende rivieren, de talrijke 'potholes' waren onzichtbaar geworden en er dreven stenen door de straten. Op lagere punten in het wegdek waren rivieren gevormd met drijvende verlaten personenauto's en her en der stonden auto's kapot stil. Veel mensen besloten halverwege de snelweg om te keren met als resultaat dat men uiteindelijk koplamp aan koplamp stilstond op de hoger gelegen delen van de weg. 'Fourwheeldrives', die het niet langer konden aanzien, gooiden zich met geweld over de hoge stenen middenbermen heen met schrapende geluiden als gevolg. Gelukkig was er bier, eten en live dans en muziek in het Libanese restaurant en na een uurtje ontspanning had alle verkeersellende zich weer opgelost, leek het water van de aardbodem verdwenen en waren we in no-time weer thuis.