Het is weer waar gebeurd

De ene cassière werkt de andere in en legt hardop alle handelingen uit bij het afrekenen. Ik koop, naast wat gezond voedsel, een fles wijn en een pakje sigaretten. 'Als je nu vermoedt dat de klant niet ouder is dan 16, dan moet je om legitimatie vragen', zegt de inwerkcassière tegen de leerlingcassière, 'maar dat hoeft nu natuurlijk niet'.

Heerlijk hysterisch

Anderhalve dag door Istanbul gerend. 4 Musea van binnen gezien en een grote culturele organisatie met inpandige designwinkel en toprestaurant. Al hun, voornamelijk vrouwelijke, directeuren en medewerkers (weer) gezien en gesproken. Twee netwerkbuffetten met grote groepen culturele figuren uit binnen- en buitenland. Een Japanstalige theatervoorstelling "Rosto in turansureishon" van Productiehuis Rotterdam met een pakkend karaoke deuntje dat in mijn hoofd niet wijken wil. Bizarre multimedia voorstelling in donkere antieke machinekamer in energiemuseum met gesponsorde wodkaginger met een rietje. Twee hele korte nachtjes met een mug. Eénmaal een Turks föhnmomentje tussendoor. Zere voeten. Goed weerzien met oude collega's en Turkse vrienden uit de scene. Mooi weer en een voortreffelijke gastheer. Veel te kort bezoek dus.

Windvraag

Op de meest winderige straathoek van Den Haag, die van de Conradkade met de Laan van Meerdervoort, voor de ingang van de Albert Heijn, staat dagelijks een daklozenkrantverkoopster. Alhoewel ik nooit een krant van haar koop, begroet ze me altijd allervriendelijkst ook als ik, zoals op mijn vrije dag, wel 3 keer langs haar heen loop. Anders dan columnist Rob Schouten in de Trouw van vrijdag 22 oktober, vind ik straatkrantverkopers voor mijn eigen supermarkt helemaal geen charitatieve beproeving, ik voel me nergens toe verplicht behalve haar vriendelijk terug te groeten. Maar wat ik me wel altijd afvraag, als je daar staat, dag in dag uit, op die vreselijke tochthoek met die onverkoopbare krant is er dan niemand die een baan voor je heeft, binnen, bij de centrale verwarming? Moet dit uithoudingsvermogen niet beloond?

De context maakt alles duidelijk

Laat je nooit zomaar fotograferen met oren

Toch is er hoop

Ik doe sinds 2 weken aan yoga en vind het wonderbaarlijk genoeg leuk, M. heeft helemaal zelf een kind gebaard ondanks dat ze altijd riep die te willen gaan kopen, ik ga met 10 vrouwen een huis bouwen in India volgend jaar en mijn haar zit extreem goed.

Alles is weer gewoon

Het regent zoals het dat alleen in Nederland doet, ik fiets dezelfde route naar mijn werk omdat iemand me ooit heeft verteld dat dat de kortste route met de minste stoplichten is, ik heb weer een grijze betonnen wand in mijn werkkamer, mijn familie woont nog steeds in het Westland, ik ga op maandagavond zwemmen met A., ik smeer boterhammen in de ochtend en maan de amant om niet met zijn waterige tandenborstel mijn spiegels te bespetteren.