Nespresso snob

Vorige week was ik in de Haagsche Nespresso winkel. Maakten we eerst nog grapjes over de mensen die op zaterdag in de rij gingen staan voor koffiecupjes, nu wilde ik toch eventjes kijken. We krijgen immers een Nespresso apparaat van vrienden. De man, een gadgettype, had zijn vrouw en zichzelf het nieuwste model cadeau gedaan want die had een knopje minder of zoiets. Exit model van vorig jaar. Nu vind ik een kopje Nespresso op zijn tijd best lekker en ook het gemak spreekt me aan. In de winkel werd ik aangesproken door een boomlange Nespresso nicht in bedrijfskledij. Na wat afhoudend geschutter kregen we toch een gesprek over koffie. Welke koffie drinkt u, vroeg hij? Filterkoffie, was mijn antwoord. Zijn neusje trok op en er volgde een ingestudeerde zin die er grofweg op neerkwam dat filterkoffiedrinkers koffie drinken om de hoeveelheid en niet om de smaak, die immers uit het dure cupje veel beter was. Nou, de amant en ik proeven écht wel het verschil tussen Douwe Egberts koffie en de koffie die we meenamen van de Aldi. Koffiesnobs.

Beeldend

Toen ik ging werken voor het Internationale Cultuurbeleid vond ik het noodzakelijk om mezelf een beetje te verdiepen in de beeldende kunst. Van architectuur, design en film wist ik ook niet veel maar mijn kennis van grote namen in de beeldende kunst kwam mij het armetierigst voor. Ik abonneerde mij dus op Kunstbeeld, hét tijdschrift voor beeldende kunst. Anderhalf abonnementjaar later sla ik nummer 2 van 2012 open. Ik heb tijd, het is een koude zondagmiddag en ik wil niet weer een blad ongelezen wegleggen. Het is allemaal niet best. Urgentie en betrokkenheid lijkt bij Nederlandse kunstenaars te ontbreken, concludeert Rob Perrée. 'Conceptuele kunst' is uitgegroeid tot een containerbegrip aldus Machteld Leij. Galerie eigenaar Tsjalling Venema signaleert een passieve houding bij jonge kunstenaars als het aankomt op het verkopen van hun werk. En na het lezen van het essay van Robbert de Roos waarin nog eens even in 4 (!) pagina's uiteen wordt gezet waarom de kunst weer relevant moet worden om de huidige 'ontbossing' van het culturele veld een weerwoord te bieden, zakt je helemaal de moed in de schoenen. Het is echt werkelijk waar een mooi blad en het geeft veel tentoonstellingen een aantrekkelijke introductie. Maar mijn lijfblad zal het niet worden.

Himalaya Ginger Harmony

Na India ben ik op de Ayurvedische tour. Ik heb weliswaar nog steeds geen sapcentrifuge gekocht ondanks dat ik me dat stellig voornam na de dagelijkse groentesappen in ons hotel, maar ayurvedisch is het helemaal. Ginger thee is mijn favoriet op kantoor. Je moet immers je harde stem goed onderhouden. In het lege doosje staan oefeningen. Deze is te mooi om jullie te onthouden:

Dans&ontspan

Ga rechtop staan, sluit je ogen en ontspan. Adem diep in en lang uit, word je bewust van elke spanning in je lichaam en laat deze heel bewust los. Zwaai je lichaam zachtjes van de ene naar de andere kant, dans en beweeg subtiel elk lichaamsdeel. Als je over rustige, ritmische muziek beschikt, laat die dan op de achtergrond meespelen.

Vraag aan uw dokter of deze oefening voor u geschikt is.

Rookdilemma

Hoe pak je het aan als je nooit hebt overwogen te stoppen met roken maar toch bent gestopt? Zomaar, omdat je gewoon echt niet kan inhaleren als je longontsteking hebt. Omdat het gewoon fysiek niet lukt. Mijn kapster had daar geen last van. Tegelijkertijd met mijn longontsteking lag zij in het ziekenhuis met een longonsteking aan de prednison waar ze twee keer per dag met haar infuusje naar de rookruimte schuifelde voor een broodnodige shot nicotine. Het idee is niet eens in me opgekomen de eerste weken na mijn ziekteval. Dat roken een optie was, laat staan een wens. Nu beginnen echter langzaamaan die gevoelens terug te komen. Ik wil het weer. Zeker als ik deze reclame zie.

Ik ben voornemens...

Om minder eten weg te gooien, vaker naar het theater te gaan, een cursus te gaan doen ergens in, vaker aan yoga te doen, mijn neefje en nichtje meer te zien, mijn werk meer te waarderen, meer boeken te lezen dan in 2011 (slechts 20 boeken!), de amant te leren koken, vaker mijn nagels te lakken, de poes te leren springen, naar Shanghai te gaan en mijn haar te blijven verven. Ik vind het vrij overzichtelijk. Haalbaar zelfs.

Leven als een bejaarde

Het tempo is een tikkeltje terug geschroefd. Ik doe rustig aan en wandel een beetje in mijn buurt. Iedere middag doe ik een dutje en om half elf 's avonds gaan de luiken als vanzelf dicht. Een longonsteking en de naweeën daarvan (rode spikkels op je lijf), ik kan het niemand aanbevelen. Inspirerende blogideeën krijg je er ook niet van. En ik had me nog zo voorgenomen weer vaak te gaan schrijven. Nog even geduld.

Enge buurman

Vermoedens hadden we al. Als je woont in een zuurstokroze geverfd huis met 'sociale woningbouw' groene kozijnen, dan moet je een tikje in de war zijn. Jammer dat poes daar verdwaalde in de tuin. Ik stond weer eens met mijn mandje voor een voordeur om de kat te komen ontzetten die zich al miauwend kenbaar had gemaakt in de tuin van het roze huis. "Ik denk dat mijn kat in uw tuin verzeild geraakt is en er niet meer uit komt, zou ik hem even mogen vangen?", een keurige vraag gesteld door een keurige vrouw. "En wat gaat u doen om dat in de toekomst te voorkomen?", was daarop het antwoord. Omdat de kat op dat moment nog niet in mijn bezit was, mompelde ik iets dat het binnenhouden van de kat wellicht een optie was. Ik mocht mee naar de tuin. Gelukkig werkte kat mee en zat hij snel in de mand. "Ik hou niet van katten, ik hou van vogels" oreerde de boze buurman ondertussen en "als ik hem weer zie, jaag ik hem weg" op een toon alsof de vergiftigde kattenkorrels al in zijn broekzak zaten. Gelukkig was ik terug bij zijn voordeur. "Ik ga er van uit dat u hem voortaan binnen houdt?" vroeg buurman streng. "Nou, niet altijd natuurlijk, maar ik hoop dat hij nooit meer in uw tuin komt". "Ah, u krabbelt alweer terug!", na een driewerf ongemeend 'sorry en bedankt voor de moeite', kon ik langs de buurman heen naar buiten schieten. Het was eng.